W końcu czy wkońcu: jak się pisze?
w końcu (osobno)
„W końcu” to przyimek „w” i rzeczownik „koniec”, dlatego piszemy osobno.
Zasada
„W końcu” składa się z przyimka „w” i rzeczownika „koniec” w miejscowniku („końcu”). Przyimek piszemy osobno, więc zapis „wkońcu” jest błędny. Wyrażenie znaczy „wreszcie”, „ostatecznie” („W końcu przyszła wiosna”), ale może też wskazywać miejsce: „w końcu korytarza”. Bywa też używane w znaczeniu „przecież”: „To w końcu twój brat”.
Zasady pisowni PWN: pisownia łączna i rozdzielna wyrażeń przyimkowych
Wszystkie słowa z tematu „Pisownia łączna i rozdzielna wyrażeń przyimkowych” →Przykłady
- W końcu udało mi się rozwiązać to zadanie.
- Czekaliśmy godzinę, aż autobus w końcu przyjechał.
- Nie gniewaj się, to w końcu tylko gra.
Typowy błąd
Wyjątki i podobne przypadki
Osobno piszemy też „na końcu”, „na koniec”, „do końca” i „bez końca”. Wyrażenie „koniec końców” (= ostatecznie) również składa się z dwóch wyrazów.
Sprawdź się
Pytanie 1 z 5Jak poprawnie?
Masz kłopot z ortografią?
Korepetytor z polskiego wytłumaczy zasady na twoich błędach i pomoże przygotować się do dyktand, egzaminu ósmoklasisty i matury.
Sprawdź inne słowo
Pytania o „w końcu”
Poprawnie piszemy osobno: „w końcu”. Zapis łączny „wkońcu” jest błędny.
Najczęściej „wreszcie”, „ostatecznie”: „W końcu się udało”. Może też znaczyć „przecież” („To w końcu tylko gra”) albo wskazywać miejsce: „w końcu sali”.