Oryginał czy orginał: jak się pisze?
oryginał (trudna forma)
„Oryginał” ma w środku „y”: o-ry-gi-nał. W formie „orginał” brakuje samogłoski, którą w szybkiej mowie łatwo połknąć.
Zasada
„Oryginał” pochodzi od łacińskiego „originalis” i ma cztery sylaby: o-ry-gi-nał. W szybkiej mowie środkowe „y” często znika, stąd błędny zapis „orginał”. Tę samą samogłoskę zachowują wszystkie wyrazy pokrewne: „oryginalny”, „oryginalność”, „oryginalnie”. Pomaga skojarzenie z angielskim „original” i powolne czytanie słowa, sylaba po sylabie.
Wielki słownik ortograficzny PWN
Wszystkie słowa z tematu „Trudne formy wyrazów” →Przykłady
- Do wniosku trzeba dołączyć oryginał świadectwa.
- Ten obraz to oryginał, a nie kopia.
- Kserokopia nie wystarczy, potrzebny jest oryginał.
Typowy błądProszę przynieść
Wyjątki i podobne przypadki
To samo „y” piszemy w wyrazach pokrewnych: „oryginalny”, „oryginalnie”, „nieoryginalny”. Formy „orginalny” i „orginalnie” są tak samo błędne jak „orginał”.
Sprawdź się
Pytanie 1 z 5Jak poprawnie?
Masz kłopot z ortografią?
Korepetytor z polskiego wytłumaczy zasady na twoich błędach i pomoże przygotować się do dyktand, egzaminu ósmoklasisty i matury.
Sprawdź inne słowo
Pytania o „oryginał”
Poprawnie piszemy „oryginał”, z „y” po „or-”. Forma „orginał” jest błędna.
Dopełniacz: oryginału („nie mam oryginału”), miejscownik: oryginale („czytać w oryginale”), liczba mnoga: oryginały.
Pierwotny egzemplarz dokumentu lub dzieła, w odróżnieniu od kopii: „oryginał umowy”. Tak mówimy też o tekście w języku, w którym go napisano, i o osobie nietuzinkowej: „Ale z niego oryginał!”.
