Oryginał czy orginał: jak się pisze?

oryginał (trudna forma)

orginałbrak „y”

„Oryginał” ma w środku „y”: o-ry-gi-nał. W formie „orginał” brakuje samogłoski, którą w szybkiej mowie łatwo połknąć.

Zasada

„Oryginał” pochodzi od łacińskiego „originalis” i ma cztery sylaby: o-ry-gi-nał. W szybkiej mowie środkowe „y” często znika, stąd błędny zapis „orginał”. Tę samą samogłoskę zachowują wszystkie wyrazy pokrewne: „oryginalny”, „oryginalność”, „oryginalnie”. Pomaga skojarzenie z angielskim „original” i powolne czytanie słowa, sylaba po sylabie.

Wielki słownik ortograficzny PWN

Wszystkie słowa z tematu „Trudne formy wyrazów” →

Przykłady

  • Do wniosku trzeba dołączyć oryginał świadectwa.
  • Ten obraz to oryginał, a nie kopia.
  • Kserokopia nie wystarczy, potrzebny jest oryginał.

Typowy błądProszę przynieść orginał dokumentu.

Wyjątki i podobne przypadki

To samo „y” piszemy w wyrazach pokrewnych: „oryginalny”, „oryginalnie”, „nieoryginalny”. Formy „orginalny” i „orginalnie” są tak samo błędne jak „orginał”.

Sprawdź się

Pytanie 1 z 5

Jak poprawnie?

Masz kłopot z ortografią?

Korepetytor z polskiego wytłumaczy zasady na twoich błędach i pomoże przygotować się do dyktand, egzaminu ósmoklasisty i matury.

Sprawdź inne słowo

Pytania o „oryginał”

Poprawnie piszemy „oryginał”, z „y” po „or-”. Forma „orginał” jest błędna.

Dopełniacz: oryginału („nie mam oryginału”), miejscownik: oryginale („czytać w oryginale”), liczba mnoga: oryginały.

Pierwotny egzemplarz dokumentu lub dzieła, w odróżnieniu od kopii: „oryginał umowy”. Tak mówimy też o tekście w języku, w którym go napisano, i o osobie nietuzinkowej: „Ale z niego oryginał!”.