Naprzeciwko czy na przeciwko: jak się pisze?
naprzeciwko (razem)
przeciwkozbędna spacja
„Naprzeciwko” to jeden wyraz (przyimek albo przysłówek), dlatego piszemy go łącznie.
Zasada
Choć słychać w nim „na”, „naprzeciwko” to jeden wyraz i piszemy go łącznie. Zapis „na przeciwko” jest błędny. Gdy stoi przed rzeczownikiem, jest przyimkiem i łączy się z dopełniaczem: „naprzeciwko szkoły”, „naprzeciwko mnie”. Może też występować samodzielnie, jako przysłówek: „Usiadł naprzeciwko”. Tak samo łącznie piszemy krótszą formę „naprzeciw”.
Zasady pisowni PWN: pisownia łączna i rozdzielna wyrażeń przyimkowych
Wszystkie słowa z tematu „Pisownia łączna i rozdzielna wyrażeń przyimkowych” →Przykłady
- Mieszkam naprzeciwko szkoły.
- Naprzeciwko apteki otworzyli nową piekarnię.
- Usiądź naprzeciwko mnie, to lepiej się usłyszymy.
Typowy błądSpotkajmy się przeciwko
Wyjątki i podobne przypadki
Łącznie piszemy też „naprzeciw” („wyjść naprzeciw gościom”) i wyrażenie „z naprzeciwka” („sąsiad z naprzeciwka”). Samo „przeciwko” to inne słowo: „głosować przeciwko projektowi”.
Sprawdź się
Pytanie 1 z 5Jak poprawnie?
Masz kłopot z ortografią?
Korepetytor z polskiego wytłumaczy zasady na twoich błędach i pomoże przygotować się do dyktand, egzaminu ósmoklasisty i matury.
Sprawdź inne słowo
Pytania o „naprzeciwko”
Poprawnie piszemy łącznie: „naprzeciwko”. Zapis „na przeciwko” jest błędny.
Gdy mówimy o miejscu, tak: obie formy są poprawne i obie piszemy łącznie. W zwrocie „wyjść naprzeciw” (np. oczekiwaniom) używamy zwykle krótszej formy „naprzeciw”.