Niekoniecznie czy nie koniecznie: jak się pisze?
niekoniecznie (razem)
konieczniezbędna spacja
„Niekoniecznie” to przysłówek od przymiotnika „konieczny”, a „nie” z takimi przysłówkami piszemy łącznie.
Zasada
„Niekoniecznie” pochodzi od przymiotnika „konieczny” (przysłówek „koniecznie”). Partykułę „nie” z przymiotnikami i przysłówkami od nich utworzonymi piszemy łącznie: „niekonieczny”, „niekoniecznie”, podobnie jak „niepotrzebnie” czy „nieważne”. „Niekoniecznie” znaczy „nie musi tak być” albo „nie zawsze” i często bywa samodzielną odpowiedzią na pytanie.
Zasady pisowni PWN: pisownia łączna i rozdzielna partykuły „nie”
Wszystkie słowa z tematu „Pisownia „nie” z różnymi częściami mowy” →Przykłady
- Drogie buty niekoniecznie są wygodne.
- Czy muszę przyjść jutro? – Niekoniecznie.
- Na wycieczkę weź kurtkę, ale niekoniecznie parasol.
Typowy błądDobra ocena koniecznie
Wyjątki i podobne przypadki
Przymiotnik też piszemy łącznie: „niekonieczny wydatek”. Pisownia osobna jest możliwa tylko w wyraźnym przeciwstawieniu z „lecz” lub „ale”, ale przy tym wyrazie zdarza się to bardzo rzadko.
Sprawdź się
Pytanie 1 z 5Jak poprawnie?
Masz kłopot z ortografią?
Korepetytor z polskiego wytłumaczy zasady na twoich błędach i pomoże przygotować się do dyktand, egzaminu ósmoklasisty i matury.
Sprawdź inne słowo
Pytania o „niekoniecznie”
W środku zdania nie: „To niekoniecznie dobry pomysł”. Gdy „niekoniecznie” jest odpowiedzią, a po nim pada dalsza część zdania, oddzielamy ją przecinkiem: „Niekoniecznie, ale byłoby miło”.
Znaczy „nie musi tak być”, „nie zawsze” albo „nie jest to wymagane”, np. „Mądry człowiek niekoniecznie dużo mówi”.