Humor czy chumor: jak się pisze?
humor(ch / h)
chumorzbędne „c”
„Humor” piszemy przez „h”, bo to wyraz zapożyczony z łaciny, w której też pisano go przez „h”.
Zasada
W polszczyźnie „h” i „ch” wymawiamy zwykle tak samo, dlatego łatwo o pomyłkę. „H” piszemy często w wyrazach zapożyczonych, gdy w języku, z którego pochodzą, też było „h”. „Humor” pochodzi z łacińskiego „humor”, które oznaczało wilgoć, płyn. Dawniej wierzono, że od płynów w ciele zależy usposobienie człowieka, i stąd wzięło się dzisiejsze znaczenie. Przez „h” piszemy też wyrazy pokrewne: „humorek”, „humorysta”, „humorystyczny”.
Zasady pisowni PWN: oznaczanie spółgłosek
Wszystkie słowa z tematu „Ch czy h” →Przykłady
- Babcia zawsze ma dobry humor.
- Ta zła ocena zepsuła mi humor na cały dzień.
- Lubię ten serial za inteligentny humor.
Typowy błądOd rana mam zły chumor
Wyjątki i podobne przypadki
„Ch” piszemy częściej w wyrazach rodzimych, zwłaszcza gdy wymienia się na „sz”: „mucha – musze”, „ucho – uszy”. „Humor” jest jednak zapożyczeniem i ma „h”.
Sprawdź się
Pytanie 1 z 3Jak poprawnie?
Masz kłopot z ortografią?
Korepetytor z polskiego wytłumaczy zasady na twoich błędach i pomoże przygotować się do dyktand, egzaminu ósmoklasisty i matury.
Sprawdź inne słowo
Pytania o „humor”
Poprawnie „humor”, przez „h”. Formy „chumor” nie ma w słownikach.
Z łaciny, w której „humor” znaczyło „wilgoć, płyn”. Dawniej uważano, że płyny w ciele wpływają na usposobienie człowieka, i stąd wzięło się znaczenie „nastrój”.
Przez „h”: „poczucie humoru”. Wszystkie formy i wyrazy pokrewne zachowują „h”, np. „w dobrym humorze”, „humorystyczny”.